Początków podzielonych na przedziały tac można doszukiwać się w zmieniających się wymaganiach sektora cateringowego i usług gastronomicznych w zakresie „organizacji, schludności i wydajności”. Na początku w branży gastronomicznej,-szczególnie w szkołach, szpitalach i stołówkach wojskowych,-stopniowo zaczęto używać małych talerzy lub tac z przegródkami, aby ułatwić masową dystrybucję posiłków i zarządzanie nimi. Konstrukcja ta miała zapobiegać mieszaniu się smaków różnych potraw, jednocześnie ułatwiając kontrolę porcji i zwiększając efektywność spożywania posiłków. Wraz z późniejszym rozwojem kultury fast-food i bufetów zakres zastosowań tac podzielonych na przegródki rozszerzył się jeszcze bardziej, czyniąc je istotnym narzędziem standaryzacji i spójności operacyjnej w branży cateringowej.
Zarówno w domowych, jak i komercyjnych lokalach gastronomicznych na koncepcję podzielonej tacy wpływa także zachodnia kultura-szybkiego jedzenia. Na przykład w połowie-XX wieku w szkołach i stołówkach wojskowych w Stanach Zjednoczonych powszechnie przyjęto podzielone na przedziały tace, aby przyspieszyć dystrybucję żywności i usprawnić zarządzanie operacyjne. W miarę postępu w materiałach i procesach produkcyjnych zaczęły pojawiać się podzielone na przedziały tace wykonane z różnych materiałów,-takich jak plastik, metal i ceramika; te innowacje zapewniły, że tace nie tylko spełniły wymagania funkcjonalne, ale także zapewniły poprawę pod względem estetyki i trwałości.
